تقدیم به آقا امام حسن (ع)

بسکه عطرآگین و زیبا و نجیبی یاسمن

در میان سایر گلها غریبی یاسمن

نیست در حسن وجاهت هر گلی همپای تو

سبز سبزی با وقار و بی رقیبی یاسمن

حاصل پیوند بی مانند خورشیدی و ماه

هم فراز آسمانی بی نشیبی یاسمن

سرو باغ حلمی و بر شانه های صبر تو

تکیه دارد هر نهال نا شکیبی یاسمن

آتش عشق و جدایی ها مذابم کرده است

درد جانسوزیست درد بی نصیبی یاسمن

با وضو اسم تو را می خوانم هر شب پنج بار

تو کلید حاجتی امّن یجیبی یاسمن

آرزو دارم بیایم با خودش خلوت کنم

می کنی یکشب مرا مهمان بی بی یاسمن؟

 آه مکرر می کشد زخمی ترین دل

 خود را به آذر می کشد زخمی ترین دل

 اینجا که نه تا آسمان هفتم عشق

 پر می کشد پر می کشد زخمی ترین دل

 هر شام میمیرد ولی خود را به زحمت

 تا روز دیگر می کشد زخمی ترین دل

 با شعر روی بالهای زخمی خود

 عکس کبوتر می کشد زخمی ترین دل

 با نبض کندش لحظه ها را می شمارد

 پس کی به آخر می کشد زخمی ترین دل

 

موجی فرود آمد و بر کند ساحلش

یک اتفاق ساده به هم ریخت حاصلش

موجی فرود آمد و آب از سرش گذشت

مجبور شد که پا بگذارد روی دلش

موجی فرود آمد و با خود به گور برد

آنشب تمام خاطره ها را مقابلش

موجی فرود آمد و مهلت نداد و رفت

اول سراغ دفتر و دیوان کاملش

یک پاروی شکسته برایش به جا گذاشت

غیر از شناسنامه ی مردود و باطلش

ازابرهاي تيره زدودم براي تو

يك آسمان ستاره سرودم براي تو

انبوهي از دفاتر مشق شبانه ام

گلواژه ام، فراز و فرودم براي تو

من زخمه زخمه عشق تماشايي تو را

پر شور مي نوارم و عودم براي تو

حالا كه آمدي و شريك دلم شدي

بخشي زبخت تار و كبودم براي تو

اصل قضيه مصرع پاياني من است

يعني تمام بود و نبودم براي تو

یادگاریتو گذاشتم لای چادر نمازم

که کسی نبینه و پی نبره به عمق رازم

دستاتو بیار جلو قایم نکن پشت زبونت

بیا این جناقو بشکن قول میدم بهت ببازم

من که ششدانگ حواسم به تو بود و بد نکردم

اما تو لجباز و یکدنده نرقصیدی به سازم

این دفه تو نقاشیم یه طرح نو کشیده بودم

ببینم این دیگه کیست؟ انگاریکه تو هستی بازم

روزا که یه لحظه آروم نمیذاری منو بس نیست؟

شباهم تا چش میذارم می پری تو خواب نازم

منکه هی گفتم و گفتم اما تو انگاری اصلاً

نمی خوای گوش بکنی به حرفای صد تا یه غازم

خیلی خب حالا به بعد این من و تو این گوی و میدان

تو بچرخ تا من بچرخم تو بتاز تا من بتازم