در سوگ پدر تازه از دست رفته ام

دعا دعا دعا دعا، اثر نکرد آه من

و آسمان غمین نشسته در عزای ماه من

همیشه سمت و سوی او پیاده می دویدم و

اجل امان نداد و خیره ماند سد راه من

ترک نه تکه تکه شد بلور نازک دلم

شکست قامتی که ریشه بود و تکیه گاه من

تألم و عزا فضای خانه را فرا گرفت

تشنج و تکانه و سقوط سر پناه من

چه تلخ و غمگنانه لحظه ای که قلب زخمی ام

به روی شانه های غم دوید از نگاه من